ŁAŹNIA 1 Imbalance. Wystawa zbiorowa
Imbalance. Wystawa zbiorowa

Artyści: Xavier Ribas | Manuel Vázquez | Sergio Belinchón | Oligatega Numeric | Kamila Chomicz | Lúa Coderch | Julius Von Bismark | Perejaume | Philip Fröhlich | Jun Ngunyen-Hatsushiba | Cecylia Malik | Allan Sekula | Joan Fontcuberta | Máximo González | John Gerrard | Jennifer Steinkamp | Antoni Muntadas | Superflex | Federico Guzmán | Marjetica Potrč | Andreas Gursky | Anri Sala | Lara Almarcegui | Chus García Fraile

Wystawa: 22 września–19 listopada 2017
Wernisaż: 22 września, 18:00
Finisaż: 19 listopada, 17:00 – Krytyka Polityczna, Świetlica w Trójmieście (ul. Nowe Ogrody 35, Gdańsk)

Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA 1, Gdańsk Dolne Miasto, ul. Jaskółcza 1
 
Kuratorka: Blanca de la Torre
 
Wystawa Imbalance pod opieką kuratorską Blanki de la Torre rewiduje wiedzę o zagrożeniach, jakie dla środowiska naturalnego niesie z sobą współczesność. Ekspozycja kwestionuje powszechne wyobrażenie Natury, wykazując, że w dobie ekocydu dobrostan człowieka zależy – pośrednio lub bezpośrednio – od stopnia, w jakim uprzedmiotawia on środowisko. Imbalance pokazuje, iż sztuka może wytyczać odwrotny kierunek – ku upodmiotowieniu przyrody.

Gwałtowna urbanizacja, wyczerpywanie paliw kopalnych gromadzonych w naturze przez setki milionów lat oraz emisja gazów cieplarnianych to tylko kilka z czynników, które już w roku 1873 zainspirowały włoskiego geologa Antonia Stoppaniego do ukucia terminu „antropocen”. Pojęcie spopularyzowane przez noblistę Paula Crutzena wskazuje, iż człowiek musi wziąć odpowiedzialność za degradację środowiska postępującą w zawrotnym tempie od rewolucji przemysłowej XVIII wieku.
 

Lúa Coderch, Night in a Remote Cabin Lit by a Kerosene Lamp, 2015
Foto: Adrià Sunyol Estadella
 
„Antropocen” to jednak generalizacja, która nie uwzględnia złożonej sieci kolonialnych, ekologicznych i politycznych implikacji. Dziś bardziej trafny, bo precyzyjnie wskazujący na epokę kapitalizmu, wydaje się inny termin – kapitalocen – stosowany przez takich badaczy jak Donna Haraway, Andreas Malm czy Jason Moore.

Wystawa w Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA ma strukturę czterech konceptualnych rozdziałów.  Pierwszy to „Oswojenie pejzażu, polityki terenowe i dialektyki Natury”. Drugi – „Katastrofy naturalne jako konsekwencja kapitalocenu”. Trzeci nosi tytuł „Ku globalnemu Południu”, a czwarty – „Zarządzanie zasobami i obyczaje konsumenckie”. W ich ramach ponad 20 artystów wykorzystuje rozmaite media i strategie, postulując sztukę zdolną współgrać z założeniami ekologii politycznej.
 
Potrc, Marjetica, Caracas House with extended territory, 2003
 
 
Ekocyd – masowe wyniszczanie środowiska naturalnego (analogicznie do ang. genocide, ludobójstwo) – stawia nas przed koniecznością ujawnienia nierównowagi wewnątrz współczesnego układu sił na świecie. Artyści biorący udział w Imbalance próbują sprostać temu zadaniu, proponując wizję sztuki zaangażowanej w ochronę środowiska – ekoestetykę.
 
 
Większość prac pochodzi z kolekcji MUSAC (Muzeum Sztuki Współczesnej Castilli i León)
Wystawa dofinansowana przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Art+Science Meeting
Patronat merytoryczny: Wydziały Biologii i Filologiczny Uniwersytetu Gdańskiego
 
Zaloguj/Zarejestruj
Instytucja kultury Miasta Gdańska